Ode aan de arbeid

Ode aan de arbeid
Alain de Botton

Wat vond ik van het boek?

Ik ben gek op de boeken die Alain de Botton schrijft. Hij schrijft echt over de problematiek van het huidige leven en doet dit zo dat je de boeken in één ruk wilt uitlezen. Door de grapjes die in het boek zitten lig ik af en toe te schudden op de bank.
Ook dit boek geeft me weer een goed gevoel over het alledaagse leven.

Passages die mijn interesse wekken:

bladzijde 47

Deze gigantische voorraadschuur is het bewijs dat we ons, in elk geval in de geïndustrialiseerde wereld, na duizenden haren ploeteren als enige diersoort hebben ontworsteld aan de naarstige zoektocht naar ons volgende maal, waarmee we zeeën van tijd hebben gewonnen – tijd die ons in staat stelt Zweeds te leren, calculus onder de knie te krijgen en ons zorgen te maken over de degelijkheid van onze relatie, nu we die dwangmatige, allesoverheersende preoccupatie met voedsel kunnen varen waar de keizerspinguïn en de Arabische oryx nog altijd mee te kampen hebben.
Toch is onze wereld van overvloed, met oceanen van wijn en bergen van brood, niet echt het verrukkelijke oord gebleken waar onze voorouders in de door hongersnoden geplaagde Middeleeuwen van droomden. De knapste koppen brengen hun beroepsleven door met het vereenvoudigen of versnellen van buitengewoon banale handelingen. Ingenieurs schrijven dissertaties over de snelheid van scanmachines, en bedrijfsadviseurs wijden hun carrières aan minieme beperkingen van het aantal bewegingen dat vakkenvullers en vorkheftruckbestuurders moeten maken. De door alcohol opgewekte gevechten die op zaterdagavonden in de provincieplaatsen uitbreken zijn voorspelbare symptomen van onze verbolgenheid over deze vrijheidsberoving. Ze herinneren ons aan de prijs die we betalen voor onze dagelijkse onderwerping aan orde en beleid – en aan de woede die stilletjes aanzwelt achter de gezagsgetrouwe en inschikkelijke façade.

bladzijde 90-92

Tegenover Renae vroeg ik me hardop af waarom de grootste kapitalen in onze samenleving zo vaak voortkomen uit de verkoop van de minst zinvolle dingen en waarom de drastische verbeteringen op het gebied van efficiëntie  en productiviteit, die de basis vormen van de industriële revolutie, zo zelden worden aangewend voor andere doeleinden dan de toevoer van alledaagse materiële goederen als shampoo of condooms, ovenwanten of lingerie. Ik vertelde Renae dat het leeuwendeel van de voordelen die onze robots en machines te bieden hebben onder aan de piramide van onze behoeften terechtkomen, dat we onmiskenbare experts zijn geworden in het efficiënt fabriceren van zoetwaren maar ondertussen nog altijd op zoek zijn naar betrouwbare middelen voor het creëren van emotionele stabiliteit of harmonieuze huwelijken. Er verscheen een doodsbange blik op Renaes gelaat en ze vraag of ik haar wilde excuseren.

Toen ik daarna bij het verlaten van Hayes in de file stond, in een landschap dat werd gedomineerd door loodsen van meubeldiscounters en opslagtanks met chemische producten, kreeg ik een woedeaanval en wenste ik het koekbedrijf een Bijbelse plaag toe, om de directie te leren voor de juiste goden te beven. Ik herinnerde me een passage uit John Ruskins The Crown of Wild Olive uit 1866, eenentachtig jaar voor de uitvinding van de Jaffa Cake: Van alle denkbare verspillingen is de verspilling van arbeid de grootste. ..de arbeid van mensen verspillen is niet hetzelfde als hen doden. Werkelijk? Dan wil ik wel eens weten hoe je hen nog grondiger van het leven kunt beroven.

bladzijde 349

Als we getuige konden zijn van het uiteindelijke lot van elk van onze projecten, zou ons dit onmiddellijk en onherroepelijk verlammen, zodat we tot niets meer in staat zijn. Zou iemand die toekeek hoe het leger van Xerxes ten strijde trok tegen de Griekenm hoe Taj Chan Ahk opdracht gaf voor de bouw van de gouden tempels van Cancuén of hoe het Britse koloniale gezag de Indiase posterijen inwijdde, het over zijn hart hebben verkregen om de geestdriftige betrokkenen in te lichten over het uiteindelijke lot van hun inspanningen?
Ons werk zal in elk geval een afleiding zijn geweest, het zal een perfecte zeepbel hebben gevormd om onze drang naar perfectie op de projecteren, het zal onze onmetelijke zorgen tot een paar relatief kleine en haalbare doelen hebben beperkt, het zal ons een gevoel van bekwaamheid hebben verleend, het zal ons op deugdzame wijze hebben vermoeid, het zal voor brood op de plank hebben gezorgd. Het zal ons voor grotere ellende hebben behoed.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *